Откако виното ќе се исцеди, џибрата (гроздов комнат) често заврши во агол од дворот. А во неа има уште алкохол и арома за квалитетна лозова ракија. Проблемот е што џибрата лесно се расипува, а во казанот лесно загорува.
Објаснуваме како да ја чувате, кога и колку вода да додадете и како да ја печете за да ја зачувате мекоста.
- Џибрата се набива цврсто во сад и се затвора без воздух; се пече во рок од неколку недели.
- Џибрата од бело грозје (цедена пред вриење) мора прво да преври; црвената обично е веќе преврена.
- Вода се додава колку да не загори, не повеќе; бавниот оган и строгото одвојување на првенецот ја чуваат мекоста.
Прво: каква џибра имате?
- Црвена џибра – грозјето ферментирало со лушпите, па џибрата по цедењето е веќе преврена и содржи алкохол. Таа треба да оди во казан што побрзо.
- Бела џибра – грозјето е исцедено пред вриењето, па во џибрата има уште шеќер. Таа прво треба да преври, за да има што да се дестилира.
Ако стебленцата не се одвоени пред цедењето, тие даваат горчина и повеќе метанол. Затоа добрата лозова ракија почнува уште при мелењето на грозјето.
Како се чува џибрата до казанот?
- Набијте ја џибрата цврсто во чист сад, слој по слој, за да не остане воздух.
- Површината покријте ја со најлон, а одозгора ставете тежина или затворете го садот со воден затворач.
- Белата џибра оставете ја да преври (обично една до три недели, зависно од температурата).
- Печете ја во рок од неколку недели. Џибрата што стои со месеци губи арома и се закиселува.
Колку вода да се додаде – и зошто?
Џибрата е густа и сува. Ако се стави таква во казан без мешалка, дното загорува и ракијата добива горчлив мирис на изгорено. Затоа се додава вода, но со мерка:
- Премалку вода – загорување и груба ракија.
- Премногу вода – подолго печење, повеќе трошок за огрев и послаб дестилат.
- Правилно – колку џибрата да стане ретка каша што може да се меша.
Некои мајстори ја „мијат“ џибрата: ја прелеваат со вода, ја оставаат неколку дена, па ја источуваат течноста и ја печат само неа. Така нема загорување, но мора да се внимава течноста да не стои отворена.
Како да се пече лозова ракија за да остане мека
- Бавен оган на почетокот – додека казанот не почне да капе, па умерено.
- Првенец: џибрата содржи лушпи и семки, па метанолот и острите соединенија се повеќе. Одвојувајте до околу 1,5% од волуменот на комината во казанот, и повеќе ако мирисот е уште остар.
- Патока: навремено одвојување, кога млазот почне да мириса тешко и мокро.
- Препек: двојното печење дава почиста и помека лозова ракија.
- Одмор: по разредувањето оставете ја неколку недели пред пиење.
Заклучок: џибрата е вредна ако не ја оставите да чека
Од џибрата може да се добие мека и ароматична лозова ракија, но само ако се набие и затвори веднаш по цедењето, ако белата џибра прво преври и ако во казанот се стави доволно вода за да не загори. Бавен оган, строго одвоен првенец и препек се тајната на мекоста. Џибра што стоела отворена со месеци не ја спасува ниту најдобриот казан.























