Помалку вреќи не значи помал принос. Значи ѓубриво таму каде што растението навистина го бара.
Заштеда на вештачки ѓубрива е едно од првите прашања што земјоделците си го поставуваат кога ќе ги видат сметките за инпути. Ѓубривото е меѓу најголемите трошоци по декар, а голем дел од него често заврши во подземните води или во воздухот, наместо во растението.
Добрата вест е дека искусните земјоделци одамна знаат: најевтиното ѓубриво е она што не го фрлате залудно. Еве пет проверени начини како да ја намалите потрошувачката, без да го загрозите приносот.
- Анализа на почва ви кажува што навистина фали – без неа ѓубрите „на око“.
- Арското ѓубриво и легуминозите можат да заменат дел од минералниот азот и фосфор.
- Поделеното ѓубрење и правилното време носат повеќе од поголемата доза.
📖 ВО ОВОЈ ТЕКСТ
1. Анализа на почва пред секоја вреќа
Најголемата грешка е ѓубрењето по навика: „секоја година по толку“. Без анализа не знаете дали на нивата ѝ фали фосфор, калиум или азот, или веќе ги има доволно. Многу ниви во Македонија имаат натрупано фосфор и калиум од претходните години, а земјоделецот и понатаму купува NPK со истиот однос.
Анализата чини колку неколку вреќи ѓубриво, а ви кажува кои хранливи материи можете да ги намалите или целосно да ги прескокнете. Земете мостри од повеќе места на парцелата, на длабочина до 30 сантиметри, и измешајте ги во една просечна мостра.
2. Заштеда на вештачки ѓубрива со арско ѓубриво и компост
Арското ѓубриво не е само „старински метод“. Тоа носи азот, фосфор, калиум и микроелементи, а уште поважно – органска материја што ја подобрува структурата на почвата и задржувањето на водата. Почвата богата со органска материја подобро ги задржува и минералните ѓубрива, па помалку се губат.
Користете добро згорено ѓубриво, бидејќи свежото носи семе од плевели и може да ги „изгори“ корените. Ако имате стока, ѓубриштето е ваш бесплатен извор на хранива – само чувајте го покриено за да не го исцеди дождот.
3. Пуштете ги легуминозите да работат за вас
Грашокот, гравот, сојата, луцерката и детелината живеат во заедница со бактерии што го врзуваат азотот од воздухот. По нивното вадење, во почвата останува азот што го користи следната култура. Затоа плодоредот со легуминози е еден од најстарите и најевтините начини за намалување на азотните ѓубрива.
Добро решение се и зелените ѓубрива – на пример грашок или граорица сеани наесен и заорани напролет. Тие ја штитат почвата преку зимата и ја збогатуваат со органска материја.
4. Ѓубрете во повеќе наврати, во вистинско време
Азотот е најподвижното хранливо. Ако целата доза ја фрлите одеднаш, дел ќе го однесе дождот пред растението да стигне да го искористи. Поделеното ѓубрење – основно, па прихрана во фазите кога културата најмногу бара – дава подобар ефект со иста или помала количина.
- Не прихранувајте пред најавен силен дожд.
- Не фрлајте уреа по суво и топло време без инкорпорирање – дел од азотот испарува.
- Прихранувајте кога културата е во активен пораст, не кога е во мирување.
5. Проверете ја киселоста на почвата
Кога почвата е многу кисела или многу базна, дел од хранливите материи се врзуваат и растението не може да ги земе, иако ги има во почвата. Тоа значи дека плаќате ѓубриво што останува „заклучено“. Анализата ќе ви ја покаже pH вредноста, а агрономот ќе ви каже дали е потребна калцизација.
Тука спаѓа и изборот на вистинската форма на ѓубриво. Не секое ѓубриво е за секоја почва – вредно е да прашате пред да купите поголема количина.
Најчесто поставувани прашања
Заклучок
Заштеда на вештачки ѓубрива не значи гладна нива. Значи да знаете што ѝ фали на почвата, да го искористите она што го имате во дворот и да го фрлате ѓубривото тогаш кога растението може да го земе. Почнете со анализа на почвата оваа зима – тоа е инвестицијата што најбрзо се враќа.

























