Квалитетот на ѓубривата е клучен фактор за успешното производство, приносот и здравјето на почвата. Но, што се случува кога земјоделецот ќе купи ѓубриво кое не дава резултати или е со сомнителен квалитет? Кој ја сноси одговорноста?
Според важечкиот закон за квалитет и безбедност на ѓубриња, одговорноста е јасно дефинирана, но во пракса не секогаш е едноставно да се докаже.
Производителот е првиот одговорен
Законот предвидува дека производителот е директно одговорен за квалитетот на ѓубривото што го пласира на пазарот. Тој има обврска:
- да обезбеди ѓубривото да ги исполнува пропишаните стандарди
- да врши контрола на квалитет за секоја произведена серија
- да води евиденција за производството
Доколку ѓубривото не одговара на декларираниот состав, производителот сноси одговорност за штета што може да настане
Увозникот и трговецот исто имаат одговорност
Одговорноста не завршува само кај производителот. Во синџирот се вклучени и:
- увозниците, кои смеат да внесуваат само регистрирани и контролирани ѓубрива
- трговците, кои мора да обезбедат правилно складирање и продажба
Ако се утврди дека ѓубривото не е во согласност со законските стандарди, и овие субјекти можат да бидат одговорни.
Декларацијата е клучен доказ
Секое ѓубриво мора да има јасна и точна декларација на македонски јазик, каде се наведени:
- составот на хранливи елементи
- начинот на употреба
- условите за складирање
- дозволените отстапувања
Ако декларацијата е неточна или непотполна, производителот или увозникот одговара за штета што може да настане
Што ако ѓубривото е неефикасно?
Во пракса, најголем проблем е кога ѓубривото не дава очекувани резултати. Но, тоа не секогаш значи дека е неквалитетно.
Причините може да бидат:
- неправилна употреба
- несоодветни временски услови
- лоша почва
- неправилно складирање
Затоа, за да се утврди одговорност, потребно е лабораториско испитување кое ќе покаже дали составот одговара на декларираниот.
Контрола и инспекција
Контролата на ѓубривата ја вршат надлежните институции преку:
- земање примероци
- лабораториски анализи
- инспекциски надзор
Ако се утврди дека ѓубривото не ги исполнува условите, може да следи:
- забрана за продажба
- повлекување од пазар
- финансиски санкции
Што треба да направи земјоделецот?
За да се заштити, секој земјоделец треба:
- да купува ѓубрива од проверени продавачи
- да ја чита декларацијата
- да чува сметка и доказ за купување
- да пријави сомнеж до инспекција
Ова е особено важно ако се појави штета или слаб принос.
Заклучок
Иако законот јасно ја дефинира одговорноста, во пракса најважно е да постои доказ дека ѓубривото не е во согласност со декларацијата.
Производителот е главниот одговорен, но одговорност може да има и кај увозникот и трговецот.
За земјоделците, најдобрата заштита е информираноста и внимателниот избор на производи.
Придружете се во нашата заедница на Земјоделие.мк на Вибер, Телеграм, Фејсбук бидете дел од најголемето земјоделско семејство во кое сте секогаш добредојдени.
Доколку нешто продавате или купувате посетете го огласникот WWW.PETEL.MK
