Транспланциот шок е нормална физиолошка реакција на пиперката при пресадување. Кореновиот систем е нарушен, растението привремено губи способност да апсорбира вода и хранливи материи, а листовите почнуваат да венат дури и кога почвата е влажна.

Шокот е поинтензивен кога расадот бил сееден во голема доза и со многу гусен склоп, кога корените биле оштетени при вадење, или кога расадувањето се вршело во топол, ветровит ден. Пиперката тешко го поднесува и нагласениот контраст помеѓу дневните и ноќните температури — особено во Струмичкиот и Гевгелискиот регион.

Пиперката е исклучително осетлива на температурата на водата при наводнување. Највисок принос и најдобро прифаќање се постигнуваат со вода чија температура е 20–22°C. Кога се полива со студена изворска или бунарска вода директно на корен — особено во раните утрински часови — растенијата доживуваат термички стрес кој директно резултира со паѓање и застанување на порастот.

Влажноста на почвата треба да се одржува на 70–80% од максималниот воден капацитет. Препорачувано е почесто наводнување со помала количина вода, отколку ретко и обилно. Системот капка по капка е оптималниот метод — дава вода директно до коренот во мали количини и ја одржува стабилна температурата.

Длабочината на садење е еден од почестите агротехнички пропусти. Пиперката треба да се сади на иста длабочина на која расла во расадникот — не поплитко и не подлабоко. Длабокото садење го гуши коренот и го спречува растението да дише. Плиткото садење го изложува коренот на сушење и температурни екстреми.

Особено критична е длабочината кога се расадува рана пиперка во пластеник или под агрил — таму температурите на почвата и влажноста се поинакви и секоја грешка е поизразена.

Полегнувањето или „топењето” на расадот е габично заболување предизвикано главно од Pythium debarianum, Fusarium spp., Rhizoctonia solani и Phytophthora spp. Габата го напаѓа приземниот дел од стеблото кое добива кафеава боја, потоа омекнува и брзо пропаѓа — растението венее и угинува. Болеста се шири во услови на зголемена влажност на почвата и воздухот, облачно време и гусен склоп.

Заштитата мора да биде превентивна — уште во расадникот. Семето треба да биде третирано со фунгицид или потопено во 2% NaOH раствор 15 минути, па промиено и просушено пред сеење. По расадувањето, избегнувај прекумерно наводнување и обезбеди добра вентилација.

Пиперката е тропска култура која не поднесува ниски температури. Ноќни температури под 10°C предизвикуваат физиолошки стрес кој се манифестира со паѓање, застанување на растот, деформации на листовите и опаѓање на цветовите. Во Македонија, ова е особено ризично при рано расадување — април и почеток на мај — кога ноќните температури сè уште можат да паднат под критичниот праг.

Разликата меѓу дневните и ноќните температури е дополнителен стресор. Кај пиперката, нагласената температурна амплитуда доведува до неправилен развој на листовите и цветовите, а подоцна таквите растенија не се во состојба нормално да плодоносат.

Расадот произведен во пластеник или под стакло е навикнат на стабилни услови — заштитена температура, контролирана влажност, без ветар. Кога директно се изнесува на отворено поле без постепена адаптација, паѓањето после расадувањето е речиси сигурно. Ова е особено изразено кај расадот кој бил одгледуван во пребогати услови на вода и ѓубрење — добива „мек”, слаб клетниот wallот, несоодветен за надворешни услови.

Многу производители веднаш по расадувањето посегнуваат по ѓубриво — логично, сакаат растението побрзо да тргне. Но тоа е честопати погрешна акција. Прихранувањето на пиперката почнува дури 25–30 дена по расадувањето со KAN во доза 300 kg/ха. Порано применето ѓубриво, особено азотно, го „пали” нарушениот корен и ја засилува штетата од транспланцискиот шок.