Откупна цена на грозје во Македонија 2005–2025: од 4 до 21 денар по кг — 20 години борба на лозарите
Детална анализа на движењето на откупните цени на вранец и смедеревка, висината на субвенциите, најголемите винарии и извозот на македонско вино во последните две декади
Откупната цена на грозје во Македонија е можеби најдолгото и најболното преговарање во целото земјоделство. За дваесет години, цената на вранецот порасна од 4–5 на 21,30 денари по килограм — но реалните трошоци на производство растеа со ист или побрз темпо. Лозарот денес добива повеќе денари по кг, но во евра — куповната моќ е скоро иста. Ова е статистичката приказна зад тие бројки.
Откупна цена на грозје 2005–2025: двете главни сорти низ годините
Движењето на откупните цени на грозје во Македонија можеме да го поделиме во три јасни периоди: ерата на ниски цени (2005–2019), кризниот период и државните интервенции (2020–2022), и новата реалност на повисоки цени (2023–2025).
| Година | Вранец (ден/кг) | Смедеревка (ден/кг) | Забелешка |
|---|---|---|---|
| 2005 | 4–5 | 3–4 | Ниски цени без регулација |
| 2008 | 6–7 | 5–6 | Умерен раст |
| 2010 | 7–8 | 6–7 | Постепено зголемување |
| 2012 | 9–10 | 8–9 | Притисок на лозарите |
| 2015 | 13 | 11 | Договорена минимална цена (Цветков) |
| 2017 | 13 | 11 | Стагнација — иста цена 4+ години |
| 2019 | 13 | 11 | НФФ бара 17/19 ден — без успех |
| 2020 | 4–6 | 3–5 | COVID паника — некои винарии нудат минимум |
| 2021 | 15 (+2 субв.=17) | 13 (+2 субв.=15) | +30% — државна интервенција |
| 2022 | 16–17 | 12–13 | Тиквеш: 16 вранец / 12.5 смедеревка |
| 2023 | 15 | 13 | Умерена стабилност |
| 2024 | 15–16 | 13–14 | Лоша година — намален род |
| 2025 | 21,30 | 18,90 | Историски рекорд — 25% поголем род |
Извори: Министерство за земјоделство, НФФ, медиумски изјави на министри и претставници на лозарски здруженија, 2005–2025.
Субвенции за лозарите: директни плаќања и интервентни мерки
Покрај откупните цени, македонскиот лозар добива поддршка и преку системот на субвенции — директни плаќања по хектар и специјални интервентни мерки. Во 2021 и 2022 година, државата воведе дополнителни 2 денари по килограм предадено грозје — директна интервенција во откупот.
| Мерка | Износ | Период | Услов | Забелешка |
|---|---|---|---|---|
| Директни плаќања по ха (Мерка 1) | ≈10.000–15.000 ден/ха | годишно | Регистрирана површина | Основна субвенција |
| Интервентна мерка +2 ден/кг | 2 денари по кг | 2021, 2022 | Предадено кај регистриран откупувач | Историски прв пат |
| Поддршка за извоз на вино | 2 ден/л наливно, 3 ден/л шишиња | 2021–2022 | Регистриран извозник | За винариите, не лозарите |
| Субвенции за нови лозови насади | варијабилно | ИПАРД/годишно | Нов насад, потврда | Инвестициска поддршка |
Македонски винарии: кои се главните откупувачи?
Македонија има над 250 регистрирани винарии, но пазарот е силно концентриран. Десетина поголеми визби купуваат поголемиот дел од вкупното грозје. Бројот на регистрирани мали винарници растеше особено по измените на Законот за вино во 2020 — само во 2023 биле регистрирани нови 95.
| Винарија | Локација | Капацитет / Забелешка | Откупна цена* | Приходи (приближно) | Пазари |
|---|---|---|---|---|---|
| Тиквеш | Кавадарци | Најголема во Македонија; 30+ сорти | Вранец 16–21 ден/кг | >20 мил. € | 30+ земји |
| Бовин | Неготино | 1,5 мил. шишиња/год.; 30 државни на 5 континенти | пазарна | ≈2 мил. € | 30 земји, 5 континенти |
| Камник | Скопски регион | 17 ха; модерна технологија | пазарна | ≈3–5 мил. € | ЕУ, регион |
| Стоби | Gradsko | 25+ вина; основана 2004 | пазарна | ≈5 мил. € | ЕУ, САД |
| Попова Кула | Демир Капија | Органско производство, вински туризам | пазарна | ≈3–5 мил. € | ЕУ, регион |
| Езерани | Ресен / Охрид | Пелагониски регион, езерски сорти | пазарна | ≈1–2 мил. € | регион |
| Езимит | Штип | 32 вработени; Пчињско-Осоговски регион | пазарна | ≈3 мил. € | регион, ЕУ |
| Мовино | Неготино | Виното со повисоки маржи | пазарна | ≈2,2 мил. € | регион, ЕУ |
| Милев ГД Тиквеш | Росоман | 24 вработени | пазарна | ≈3,2 мил. € | регион |
| Имако Вино | Кавадарци | Комерцијален производител | пазарна | ≈3–6 мил. € | ЕУ, регион |
| Сковин | Скопје | Историски производител | пазарна | ≈2–4 мил. € | регион |
| Мали винарии (150+) | разни | Претежно семејни, 10–50 ха | пазарна | <1 мил. € | локален, туристички |
*Откупните цени се ориентациски и варираат по сорта, шеќерни единици и сезона. Приходите се ориентациски врз основа на јавно достапни финансиски извештаи. Извори: Зелена Берза, Club 200, Bloomberg Adria, медиумски извештаи.
Извоз на македонско вино: 50–60 милиони евра годишно
Извозот на македонско вино е стабилен и значаен — извозот на вино, кој година за година е од прилика 50 до 60 милиони евра, е значителен придонес во македонската економија. Главните пазари се Германија, Србија, Хрватска и другите земји на ЕУ и регионот.
Зошто цената на грозје расте, но лозарите сè уште не се задоволни?
Рекордната откупна цена во 2025 (21,30 ден/кг за вранец) звучи многу подобро отколку 13 ден/кг во 2019. Но ова е само номиналниот раст — реалниот приход е многу посложен.
- Производствената цена — Земјоделскиот институт Скопје пресметал дека производствената цена на вранецот изнесува 17 денари за килограм. При откупна цена од 21,30 + 25% добивка = 21,30 ден/кг — тоа е граничен профит.
- Инфлацијата 2022–2023 — Ѓубривото, горивото и средствата за заштита поскапеа за 40–60% во тие две години
- Климатски ризици — Градот кој во 2022 уништи 1.200 хектари лозови насади во Тиквешката котлина — нема откупна цена која може тоа да го компензира
- Директна продажба исклучена — Лозар кој продава директно не добива интервентни субвенции
Заклучок: 20 години цени — каде сме денес?
Дваесет години на откупни цени во македонското лозарство покажуваат јасен но бавен напредок. Цената порасна пет пати во номинала — но во реална купувачка вредност, напредокот е многу поскромен. Стагнацијата од 2015 до 2019 (иста цена 5 години) е посебно симптоматична за начинот на кој државата се однесуваше кон лозарскиот сектор.
Рекордната цена во 2025 и очекуваната берба над 100 милиони килограми се позитивен сигнал. Но системските проблеми остануваат: климатски ризици без соодветна осигурителна покриеност, зависност од цена договорена со моќните откупувачи, и субвенциски систем кој ги фаворизира формалните канали на откуп.
















